Stichting Oud Ried.
Stichting Oud Ried.

Eind 1998 zijn een groepje enthousiaste mensen begonnen met het uitzoeken van de geschiedenis van het dorp Ried. Het doel van onze stichting is het archiveren en in kaart brengen van alles wat met Ried te maken heeft. Tevens houden wij regelmatig tentoonstellingen, lezingen en dia- en filmvoorstellingen in ons dorpshuis. Wij zijn dus altijd op zoek naar personen die ons verder kunnen helpen met o.a. foto’s krantenknipsels, anekdotes, landkaarten, prentbriefkaarten (ansichtkaarten) en alle andere voorwerpen die betrekking hebben op het dorp RIED. Ook informatie over de zuivelfabriek, het tichelwerk, de gasfabriek, school, kerk, de kleine middenstanders en het agrarische leven uit ons dorp zijn van harte welkom. U begrijpt, wij zijn op zoek naar alle mogelijke informatie over Ried. U kunt ons bereiken via de mail: oudried@live.nl

Postadres: Sjoukje Hibma
                  De Rombade 9
                  8811 HT Ried
                  tel:0517-269494

Januari 2017



De winter van 1995/1996 kenmerkte zich door een langdurige ijsperiode. De vorst begon al in december 1995 maar werd geregeld onderbroken door periodes van dooi. Begin februari was de vereiste ijsdikte van gemiddeld vijftien centimeter bereikt en leek de kans groot dat er na 10 jaar weer een Elfstedentocht kon worden georganiseerd. Maar de dooi lag weer op de loer, waardoor de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden het niet aandurfde om een tocht uit te schrijven. Uiteindelijk zou het nog een paar dagen duren voordat de dooi daadwerkelijk inviel.
Een jaar later zette de winter echter wel door. In het weekend van 21-22 december begon het te vriezen, eerst matig maar na een paar dagen al strenge vorst. Op donderdagmorgen 2 januari komen de rayonhoofden bij elkaar voor de vergadering van de Vereniging der Friesche Elfsteden. Na de bijeenkomst geeft voorzitter Henk Kroes met de historische woorden “It giet oan!” het verlossende antwoord. De vijftiende Elfstedentocht zal zaterdag 4 januari 1997 worden verreden.
Ogenblikkelijk stijgt het aantal telefoontjes in Friesland. Nog dezelfde dag zijn alle hotelkamers in Leeuwarden bezet. Duizenden Friezen melden zich aan bij het Fries Bureau voor Toerisme met de boodschap dat zij schaatsers wel gratis onderdak willen bieden. Toeschouwers uit de rest van Nederland prikken willekeurig Friese telefoonnummers in de hoop nog een slaapplaats te vinden.
De Riedster IJsclub treft die vrijdag de nodige voorbereidingen. Het draaiboek van de tochten in '85 en '86 wordt uit de kast gehaald, er wordt snert gemaakt en worst, melk, chocomel, thee, koffie en koek ingekocht. En niet te vergeten, de baan moet worden geveegd! Donderdagavond wordt voor het eerst het traject tussen Boer en Klooster Anjum, dat door de IJswegencentrale aan de Riedster IJsclub is toebedeeld, geveegd. Dit gebeurt met de krakkemikkige veegmachine, die slecht start en waarvan de veegborstel af en toe vast zit. Vrijdagavond is er zelfs tot half 12 geveegd om te zorgen dat de baan er de volgende morgen zo goed mogelijk bij ligt.
Die zaterdag komen anderhalf tot twee miljoen mensen naar Friesland om de tocht van dichtbij mee te maken. Voor het in beeld brengen van de tocht zet de NOS ruim vierhonderd medewerkers, waarvan zestien verslaggevers langs de route, drie motoren, drie helikopters en 70 camera's in. De NOS blijft vanaf om vijf uur 's ochtends tot ver na middernacht live in de lucht. Daarnaast sturen ook buitenlandse media in allerijl reportageploegen naar Friesland toe. In o.a. België, Duitsland, Frankrijk, de Verenigde Staten en Japan is de tocht te volgen.
's Morgens om half 6 starten de 301 wedstrijdrijders vanuit de Frieslandhal voor de wedstrijd van 200 km. langs de 11 Friese steden. Een half uur later is het de beurt aan de eerste ploeg van de 16.387 toerrijders die in het donker op weg gaat naar Sneek. De route slingert zich verder over IJlst, Sloten, Stavoren, Hindelopen, Workum, Bolsward, Harlingen, Franeker, waarna de rijders na 5 km. ons dorp passeren. 's Morgens vroeg zijn er ondanks de kou al heel wat mensen op de been om de wedstrijdrijders aan te moedigen. Even na half 10 is het zover: de kopploeg passeert Ried.


Over een mooie gladde ijsvloer en onder grote publieke belangstelling passeert de kopploeg Ried.
Niet alleen zij, maar ook de rest van de wedstrijdschaatsers en later de toerrijders worden de hele dag door het publiek aangemoedigd tot de laatsten 's avonds na het sluiten van de stempelpost in Franeker langskomen. Het is de vraag of zij Dokkum en uiteindelijk de finish zullen halen, want men moet uiterlijk 12 uur middernacht binnen zijn. En na Franeker begint voor de schaatsers de “Hel van het Noorden” het 47 km. lange en lege stuk naar Dokkum, strijdend tegen de felle oostenwind met soms moeilijk ijs op de Blikvaart en de Zuidhoekstervaart en vroeg invallende duisternis. Enigste lichtpunt in dit traject is Bartlehiem, waar zich een grote menigte heeft verzameld om de rijders, die hier linksaf slaan de Dokkumer Ee op, toe te juichen. Straks hopen ze Bartlehiem weer te passeren als ze de laatste 24 km. van Dokkum naar de finish in op de Bonkefeart bij Leeuwarden schaatsen.
De wedstrijd werd gewonnen door Henk Angenent bij de mannen en Klasina Seinstra bij de vrouwen. Enige commotie ontstond over het niet verlenen van een Elfstedenkruisje aan Piet Kleine. Deze olympisch kampioen, die zich in de kopgroep bevond, miste bij Hindelopen een slecht aangegeven stempelpost. Hoewel op televisiebeelden duidelijk te zien was dat hij de post passeerde, werd door het rayonhoofd toch besloten om Kleine te diskwalificeren. Hij kreeg dan ook geen Elfstedenkruisje. Later zou hij zeggen dat hij zo onder de indruk van de mensenmassa en het enthousiasme was dat hij doorreed.
De Elfstedentocht van 1997 ging de boeken in als relatief zwaar. Windkracht 5 tot 6 en daarbij temperaturen van -6 graden in de ochtend tot maximaal -3 graden in de middag, waren de grote boosdoeners. In combinatie met de wind leverde dat gevoelstemperaturen op tussen -10 en -15°C en ongeveer -18°C tijdens windvlagen. Anders dan de uitzonderlijk zware tocht van 1963 was het ijs nu echter sneeuwvrij en over het algemeen van goede kwaliteit.
Ook leden van de Riedster IJsclub hadden zich bij dit koude weer aan de tocht gewaagd en wel met succes, zodat zij het Elfstedenkruisje ontvingen. Het waren de dames Ankie Pekel en Corry Langenberg en de heren, Rients Saakstra, Fetze Kooistra, Willem Dikken (die in Ried even tijd neemt voor een kop soep), Sjoerd Jongschaap, Wytse Punter, Johannes Scheen, Haije Andringa en Arjen Bouma van Klooster Anjum en Jaap Rienks uit Boer.
Willem Dikken aan een kop soep.
In Ried verliep die dag alles vlekkeloos, er was veel publiek op de been, zodat de koek-en-zopie goeie zaken deed. De tent voor koek en zopie was dit jaar voor het eerst vervangen door een wagen, het bestuur had een bouwkeet op de kop getikt. Deze keet was na de Kerst al naar z'n plek tussen de baan en de vaart gebracht. Drie bestuursleden pasten er precies in om de klanten van een natje en droogje te voorzien. Die dag werden o.a. 200 worsten, 20 liter soep, 110 liter chocomel, 160 reepkoeken en thee, thee en nog eens thee verkocht.
In 2012 leek het er even op dat er mogelijk een Elfstedentocht kon worden verreden, maar na hevige sneeuwval zat het er niet meer in. De volgende winter kende opnieuw een vorstperiode en stak de Elfstedenkoorst weer eventjes de kop op, maar de benodigde ijsdikte werd niet behaald.

Stichting Oud Ried.
De keet met koek-en-zopie stond strategisch opgesteld tussen ijsbaan en it Wiid en had over belangstelling niet te klagen.